Thai Teachers TV Blog | สมัครสมาชิก | ติดต่อโทรทัศน์ครู
อ.สายันต์ ขันธนิยม
ปฏิทิน
<< ตุลาคม 2560>>
อา.จ.อ.พ.พฤ.ศ.ส.
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930311234
เรื่องล่าสุด
 
ห้องเรียนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ณ ประเทศญี่ปุ่น ตอนที่ 4 ไม่มองข้ามสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ
วันที่ 27 มีนาคม 2555
โดย อ.สายันต์ ขันธนิยม


                                                                       โดย...ครูสายันต์ ขันธนิยม
        โรงเรียนอยุธยานุสรณ์

                     ประเทศญี่ปุ่นถือว่าเป็นประเทศที่พัฒนา มีความเจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยี จะเห็นได้ในชีวิตประจำวันนั้นเทคโนโลยีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว และผลิตส่งไปขายยังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทยด้วยถือว่าเป็นลูกค้ารายสำคัญ แต่ญี่ปุ่น (คน สังคม ผู้นำ) ไม่ได้มองข้ามสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปเลย
                     สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะนำมาพูดนั้น เป็นสิ่งที่มีคุณค่าทางจิตใจ เสียมากว่า แสดงให้เห็นถึงคุณภาพชีวิตนั้นมีความสำคัญ สิ่งแรกที่จะพูดถึง



ทางเดินสำหรับคนตาบอด                          ที่ปลูกต้นไม้สำหรับคนนั่งรถเข็น




              1. ความสำคัญของคนพิการ ทางเท้าจะมีเส้นทางเดินสำหรับคนตาบอด ทางคนปกติไปถึงไหนทางเดินสำหรับคนตาบอดก็ไปถึงนั่นและอย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอน สำหรับผู้พิการที่ใช้รถเข็น (Wheelchair) ก็สามารถจะใช้ชีวิตแบบปกติได้เพราะทุกสถานที่เขาเตรียมไว้ให้ใช้ได้หมด ทำให้คนพิการสามารถใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้อย่างปกติโดยที่ไม่ต้องมีคนช่วยเหลือ แม้แต่ศูนย์การเกษตรก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับคนพิการ ทำที่ปลูกต้นไม้โดยให้คนที่นั่งรถเข็นสามารถสอดรถเข็นเข้าไปใต้ที่ปลูกแล้วปลูกต้นไม้ได้ เมื่อสังเกตดูก็ไม่เห็นคนพิการเลย แต่เขาทำไมถึงต้องลงทุนทำสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ให้กับคนพิการแสดงว่าเขาเห็นถึงการเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกันและต้องให้ผู้ด้อยโอกาสสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข 
             2. การบรรจุหีบห่อผลผลิตญี่ปุ่นจะทำได้อย่างสวยงาม จะพูดว่าบางครั้งสินค้าที่อยู่ในห่อนั้นก็ธรรมดา ๆ นี่แหละ แต่ความใส่ใจในความสวยงาม คุณค่าทางจิตใจ และอาจจะมองถึงการจูงใจในการขายสินค้า การเพิ่มมูลค่าสินค้า แม้แต่พืชผักสวนครัว ก็บรรจุ หรือจัดมัดอย่างสวยงามน่าซื้อ สำหรับเมืองไทยก็เริ่มทำการบรรจุหีบห่อสินค้าอย่างสวยงามแล้ว โดยเฉพาะสินค้า OTOP ที่เป็นของฝาก การพูดถึงเรื่องภาชนะในการบรรจุผลิตภัณฑ์ถ้าจะมองทางด้านสิ่งแวดล้อม ก็เป็นการใช้ทรัพยากรไม่คุ้มค่า ไม่ประหยัดการใช้พลังงาน ได้แต่ความสวยงามแล้วไปทำประโยชน์อย่างอื่นไม่ได้ ซึ่งประเด็นนี้ ต้องนำมาเป็นปัญหาสู่ห้องเรียน ให้นักเรียนได้คิดกัน
             3. การตกแต่งห้องน้ำ ห้องน้ำที่พูดถึงนี้เป็นห้องน้ำสาธารณะ สำหรับเรื่องความสะอาด ความทันสมัยเรายกนิ้วให้อยู่แล้ว แต่การที่ตกแต่งภายในห้องน้ำด้วยต้นไม้ นำแจกันดอกไม้สดมาตั้งตามมุมต่าง ๆ ของห้องน้ำ เมื่อดูที่แจกันแล้วก็เห็นว่าใช้กิ่งไม้ที่มีอยู่ทั่ว ๆ ไป มาตกแต่งกับดอกไม้ ดอกไม้อาจจะซื้อมา ใช้ความใส่ใจ ศิลปะ ในการเลือกรูปทรง สี ของกิ่งไม้ ดอกไม้ และการตกแต่ง ทำให้แจกันนั้นดูสวย ทำให้ห้องน้ำดูสดชื่น เมื่อความสะอาด ความทันสมัย มารวมกับความสวยงาม ทำให้บรรยากาศของห้องน้ำนั้นดี ส่งผลให้ผู้ใช้มีสุขภาพจิตดี เพราะเห็นแต่สิ่งสวยงาม เป็นระเบียบ แม้แต่ในห้องน้ำ เมื่อนึกถึงห้องเรียน ต้องฝึกนักเรียนจัดแจกัน ใช้ต้นไม้ ดอกไม้ที่หาง่ายทั่ว ๆ ไปมาจัด

             4. ฝาท่อระบายน้ำถึงแม้จะอยู่กลางทางเดินก็ไม่ต้องกลัวเดินสะดุด หรือตกท่อ เขาปิดแน่น สนิทไม่มีช่องให้อะไรล่วงหล่นลงไปได้ แต่กลับมีความสวยงาม บางแห่งทำเป็นเรื่องราวที่ฝาท่อ แต่ละท้องที่จะใช้รูปเดียวกันหมด ถ้าฝาท่อระบายน้ำเปลี่ยนรูปบนฝ่าท่อก็แสดงว่า อยู่อีกท้องที่หนึ่ง ประเด็นคำถามที่จะลองถามนักเรียนว่า ฝาท่อที่นี่จะหายหรือไม่ เพราะอะไร
             5. การเป็นผู้ให้บริการ จะเข้าไปที่ร้านขายของชำ ตลาดสด ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า จะเห็นแต่ความอ่อนน้อมในการต้อนรับ การพูด และคำขอโทษจะได้ยินบ่อยมากทั้ง ๆที่คนผิดคือเรา ซึ่งสิ่งนี้ไม่ต้องลงทุนด้วยงบประมาณแต่เป็นการปลูกฝัง ยึดมั่นกันมา คนไทยเราเคยได้ชื่อว่าสยามเมืองยิ้ม คนมีความอ่อนหวาน เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ แล้วสิ่งเหล่านี้เมืองไทยยังเหลืออยู่ไหม เหลืออยู่เท่าใดเหลืออยู่ที่ไหน และเป็นสิ่งที่เกิดมาจากใจภายใน ไม่ได้เกิดจากการแสดงตามหน้าที่ ท่านรองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ นิวัตร นาคเวช เมื่อท่านเป็นผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ท่านให้โรงเรียนมัธยมทุกโรงเรียนในจังหวัด ได้ทำโครงการ “ลูกอยุธยายิ้มไหว้ ทักทายกัน” ซึ่งตอนนั้นทำกันอย่างจริงจัง เห็นภาพนักเรียน “ไหว้” กับผู้ที่ได้พบกัน แม้แต่รุ่นพี่ รุ่นน้องในโรงเรียน ก็ไหว้กัน เป็นการทำมาจากใจได้แล้ว แต่ก็ต้องมาหยุดไปเมื่อท่านจากอยุธยาไป ควรจะฟื้นกลับมา แต่จังหวัดอื่นได้นำไปทำ
              6. ทางข้ามถนน สำหรับรถจักรยานจะตีเส้นแยกกับคน ไม่ให้ปนกันเพื่อความปลอดภัย เห็นไหมว่าเขาละเอียดอ่อนมาก เมื่อพูดถึงรถจักรยานแล้วก็ทำให้แปลกใจ ในท้องถนนไม่มีรถจักรยานยนต์วิ่ง จะมีก็แต่รถส่งของโดยเฉพาะนักเรียนไม่มีเห็นขัยรถจักรยานยนต์เลย มีแต่ขี่รถจักรยาน ทั้ง ๆ ที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้ผลิตรถจักรยานยนต์จำหน่าย เป็นเรื่องที่แปลกมาก
              การเอาใจใส่สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มองข้ามไป อย่าคิดว่าเป็นเรื่องที่จุกจิก น่ารำคาญ ลองพิจารณาให้ดี      ว่าเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง ในการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข โดยเฉพาะความสุขทางด้านจิตใจ


แสดงความคิดเห็น

* กรุณา Login เพื่อแสดงความคิดเห็น *